Kronikarz Jan Długosz w tomie IX, Roczników, czyli kroniki sławnego Królestwa Polskiego pisze tak: "Dnia 30 kwietnia 1310 r. w miasteczku Kowal, na ziemi kujawskiej, księżna Jadwiga, żona Władysława Łokietka powiła syna Kazimierza, którego narodzenie i kolebkę osądziłem za godne osobnej wzmianki, aby ją przesłać potomnym czasom". Oprócz Kazimierza Wielkiego, do najwybitniejszych mieszkańców Kowala, zaliczyć trzeba również Piotra Tylickiego, (1543–1616) biskupa chełmińskiego, warmińskiego, kujawsko-pomorskiego oraz krakowskiego, podkanclerza koronnego w czasach panowania Zygmunta III Wazy, uważanego przez współczesnych za jednego z najbardziej światłych umysłów w ówczesnej Polsce, reformatora Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz dobrodzieja kowalskiego kościoła, który obudował po wielkim pożarze w latach 1604­–1608 r. P. Tylicki to drugi, po Kazimierzu Wielkim, kowalanin, którego prochy spoczęły w Krakowie na Wawelu.

         W 1795 r. w Kowalu urodził się Kalman  Poznański, ojciec Izraela Kalmanowicza Poznańskiego (ur. 1833 r.) - wielkiego przedsiębiorcy, jednego z założycieli przemysłowej Łodzi. W Pałacu Poznańskich mieści się Muzeum Miasta Łodzi. Można w nim przeczytać m.in.: "Na  fali imigracji przybyła do Łodzi rodzina Kalmana Poznańskiego. Z Kowala na Kujawach przez Aleksandrów Łódzki w 1834 r. przywędrował Kalman - kramarz, farbiarz, kupiec i osiedlił się ze swoim licznym potomstwem na Rynku Starego Miasta - w rewirze żydowskim..."

         Do grona wybitnych kowalan, bardzo zasłużonych dla naszej społeczności należy paulin z Jasnej Góry o. Alfons Jędrzejewski  (1865–1950) - wybitny duszpasterz, działacz społeczny i polonijny, kapelan „Błękitnej Armii” gen. Józefa Hallera, kawaler bardzo wielu odznaczeń i orderów: polskich, zagranicznych oraz papieskich. Osiągnąwszy osobisty sukces i uznanie w świecie pamiętał o swoim rodzinnym mieście, dla którego zasłużył się m.in. jako autor wydanej w 1921 r. „Historii Miasta Kowala”, która przez wiele dziesiątków lat była jedynym źródłem wiedzy o przeszłości naszego miasta.     Szczególną postacią dla naszej społeczności lokalnej jest wyniesiony na ołtarze przez Jana Pawła II w 1999 r. błogosławiony kapłan - męczennik Dominik Jędrzejewski (1886–1942),  zamordowany w hitlerowskim obozie Dachau. W 2006 r. – za zgodą Stolicy Apostolskiej – został ogłoszony patronem Kowala. Należy też wspomnieć o urodzonych w Kowalu: Janie Sosnowskim (1875-1938) - profesorze zoologii i rektorze Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, wybitnym poecie i eseiście Bogdanie Ostromęckim (1911-1979) i jego bracie Jerzym Ostromęckim (1909-1988) - profesorze i prorektorze SGGW w Warszawie, ks. Stanisławie Mazierskim (1915-1993) – profesorze filozofii chrześcijańskiej na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.

         Do znamienitych kowalan zalicza się również Ottomar Piper (1895-1969) - przedwojenny nauczyciel, który w czasie okupacji hitlerowskiej z racji swojego niemieckiego pochodzenia został wyznaczony przez okupantów na burmistrza Kowala. Zasłużył się między innymi niesieniem pomocy Polakom i Żydom, uratowaniem przed rozbiórką kościoła parafialnego w Kowalu. Przechował też wyposażenie liturgiczne kościoła i sztandar strażacki. Działał w konspiracji jako żołnierz Armii Krajowej. Przez prawie dwa lata był więziony przez Gestapo. Jego syn Heliodor - z racji niemieckiego pochodzenia - został wcielony do Wermachtu, z którego uciekł do armii Andersa. Ottomar Piper po wojnie zmienił imię i nazwisko na Antoni Jasiński i zamieszkał w Komorowie pod Warszawą. Zmarł w 1969 r. Pochowany został na cmentarzu w Kowalu jako Antoni Piper-Jasiński.

         Do wybitnych kowalan zaliczyć też trzeba Feliksa Rembiałkowskiego (ur. 1919 r.) - żarliwego patriotę, żołnierza armii gen. Maczka, emigracyjnego (USA) działacza PSL uhonorowanego wieloma odznaczeniami zagranicznymi i krajowymi oraz paulina o. Augusta Bojakowskiego (ur. 1922 r.) - wypełniającego przed ponad 20 lat funkcję strażnika obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej na Jasnej Górze, wyświęconego w 1979 r. na kapłana - z racji wielkich zasług dla Kościoła - osobiście przez Prymasa Tysiąclecia kardynała Stefana Wyszyńskiego w jego prywatnej kaplicy.

         Kowalaninem, który najbardziej rozsławia nasze miasto jest urodzony w Kowalu 5 XI 1939 r. wybitny współczesny polski aktor - Jan Nowicki. Utrzymuje On bliskie i serdeczne związki z rodzinnym miastem i jego mieszkańcami; jest „ambasadorem” Kowala w Polsce i poza jej granicami. Za szczególne zasługi dla naszej lokalnej społeczności Janowi Nowickiemu - jako pierwszemu przyznano godność Honorowego Obywatela Miasta Kowala. Godność ta przyznawana jest osobom szczególnie zasłużonym dla Kowala, które nie są jednak jego mieszkańcami. Otrzymali ją  również: Mirosław Szyburski – dyrektor i budowniczy szkoły przy ulicy Piwnej, Leszek Komorek –prezes Banku Spółdzielczego w Kowalu, ks. prał. Henryk Ambroziak- wieloletni proboszcz parafii św. Urszuli w Kowalu oraz dr Zdzisław J. Zasada i Jerzy Giergielewicz – inicjatorzy i współautorzy kilku publikacji na temat historii Kowala, w tym: "Kowal poprzez wielki", a przede wszystkim dwutomowego słownika biograficznego: „Kazimierz Wielki oraz niepospolici z Kowala i okolic” (tom I) i  „ Piotr Tylicki oraz niepospolici z Kowala i okolic” (tom II). Miasto honoruje także swoich najwybitniejszych mieszkańców obdarzając ich tytułem: Zasłużony dla Miasta Kowala.

         Tytułem tym obdarzeni zostali: Tadeusz Głuchowski, Feliks Głuszkowski, Stefan Kowalski, Wiktor Lewandowski, Jan S. Markiewicz, Zdzisław C. Mazierski, Ottomar Piper, Józef Pietrzak, Antoni Pińkowski, Mieczysław Radecki, Kazimierz Rejwerski, Kazimierz Rudziński, Tomasz Rudziński, Henryk Rybski, Marian Skudziński, Władysława Snopkowska, ks. prał. Władysław Stachura, Leon Stankiewicz, Czesław Śpiewakowski, Kazimierz Wiśniewski, Józef Zimecki, oraz Genowefa Szatkowska, znana działaczka KGW, wiceprezes i sekretarz Krajowego Związku Kółek i Organizacji Rolniczych w Warszawie.